Een huurauto, de normaalverdeling en bidden

Dankzij mijn werk rijd ik iedere maand in een huurauto. Gewoon de economy klasse. Laatste een Opel Mokka. Rijdt prima. Ik vond de oranje kleur wat opzichtig.

Je boekt een auto en ondanks dat je niet precies weet welke auto je krijgt, gaat het allemaal heel voorspelbaar. Behalve afgelopen keer. Ik werd verrast met een upgrade. Een nieuwe Audi A6, 3.0 TDI met veel opties. Deze auto gaf een andere beleving op de bochtige A9 tussen Neurenberg en Bayreuth. Mijn gedrag was ook anders, als vanzelf wilde ik naar de linkerbaan.

De normaalverdeling vertelt ons dat de kans op afwijkingen van het gemiddelde, positief en negatief, voorspelbaar klein is, hoe extremer de afwijking, hoe kleiner de kans dat het voorkomt.

Het boeken van een huurauto is heel voorspelbaar. Je krijgt waar je voor betaalt. Bij uitzondering gebeurt er iets waarop je niet had gerekend, de kans is klein op een positieve of negatieve verrassing. 

En bidden? Ik merk bij mezelf dat ik mijn gebed zo gemakkelijk richt op wat ik voorspelbaar acht. Dat ik onbewust (nu bewust) de normaalverdeling loslaat op mijn verlangens, op wat ik aan God vraag. In de geestelijke webshop ben ik een economische Hollander, ik verwacht het veilige midden. Een stemmetje in me vertelt me dat God zich vast ook beperkt tot de normaalverdeling, dat Hij voorspelbaar antwoord geeft op mijn verlangens. En dat hoe groter mijn verlangens zijn, ik terughoudend ben. Alsof ik vooraf de prijs van teleurstelling bereken en kijk of mijn geestelijke bankrekening genoeg saldo heeft.

Gelukkig is gebed geen bezoek aan een webshop. Gelukkig is God zoveel machtiger en wijst hij me met humor op mijn beperkte verwachtingspatroon.

Ik verlang naar een upgrade. En jij?

Hans