Deze vakantie zijn we een week in de bergen van Oostenrijk geweest. Over de graat van een berg van hut naar hut. Geweldig! Afzien als je 600 meter moet stijgen, door de sneeuw, af en toe wat staalkabels bij luchtige passages, langs bergmarmotten, slapen met 25 man op een zoldertje van een berghut. 

Het is voor de mij de makkelijkste manier om God te ervaren. Wat een mooie natuur, woeste watervallen, gletsjers, eindeloze alpenbloemen, grillig gevormde bergtoppen. Wat heeft God dat geweldig mooi gemaakt!

De Oostenrijkers helpen je ook om God te verbinden aan je vakantie door de vele kruizen en teksten. Zo stond op een bergtop de volgende tekst:

Unser Land mit seiner Pracht, 
Seine Berge, seine Fluren, 
Sind die Zeugen Deiner macht,  
Vatergute Spuren.

En ’s avonds in een hut liggen er altijd fotoboeken van de bergen in de omgeving. De dorpsfotograaf had een hele mooie foto gemaakt van 4 kleine mensjes in perspectief tegen een hele hoge berg. Hij had er een tekstje aan toegevoegd: de bergen als onze leermeester, wijzen ons mensen op onze ware grootte.

De bergen als onze leermeester, wijzen ons mensen op onze ware grootte.

— Pieter

Ik vind dat wel een mooie les om het nieuwe seizoen mee op te starten. Vaak denken we dat we alles zelf moeten regelen en organiseren. En zijn we daar soms zo druk mee dat we vergeten God bij onze plannen te betrekken en Hem om zijn Zegen te vragen. Het leven in ons rijke westen lijkt soms zo maakbaar en we maken Gods rol vaak erg klein. Dan is het wel goed om dat beeld van die mensen in verhouding tot de enorme bergen in herinnering te houden.

God is het begin en het einde, Hij is de Alfa en de Omega.

Pieter