Als we ons oor te luisteren leggen bij hen die er zicht op hebben, dan is er sprake van een sterke toename van het aantal gelovigen die geen lid (meer) zijn van een kerk. Daar zijn een aantal redenen voor aan te geven, waar teleurstelling in de kerk er één is. En niet onbelangrijk! Daar wil ik nu niets over zeggen, want waar ik wel iets over wil zeggen is een onderwerp dat er misschien zijdelings iets mee te maken heeft.

Iedereen komt wel eens mensen tegen die aangeven dat ze (echt wel!) geloven dat God bestaat. En dat is dan toch genoeg? En dat leidt bij ons als leden van de gemeente dan vaak tot onzekerheid. Dat is toch fijn! Of is dat toch niet genoeg? Want we moeten constateren dat geloven en geloven toch vaak twee zaken zijn. Jacobus maakt in zijn brief onderscheid tussen loeven mét goede daden en geloven zonder.

Christen zijn is een vast vertrouwen. Zullen we het woord geloven afschaffen?

— Piet

En dan zegt hij: “U gelooft dat God de enige is? Daar doet u goed aan, maar dat doen de demonen ook.” Als je dan in gesprek wilt blijven over het geloof met iemand die gelooft dat God de enige is, is het bepaalt niet wijs om dan een wederzijdse daden test te doen. Maar hoe geef je dan wel aan wat het verschil kan zijn? Want je wil niet gelijk met allerlei dogma’s aankomen. Dat was vaak het probleem van de kerk.

Ik denk dat je dan het beste kan proberen aan te geven wat het geloof voor jou inhoudt, hoe je het beleeft. Daarover nadenkend werd ik getroffen door een wijziging in de vertaling van het woord ‘geloven’ in de NBG vertaling. In de NBV vertaling wordt het woord ‘vertrouwen’ gebruikt. En dat vond ik een eyeopener. Als je in plaats van ‘geloven’ (in)’ gaat spreken over ‘vertrouwen (op)’, wat dus bijbels gezien hetzelfde is, dan kan je daarmee aangeven wat de diepere betekenis is van je eigen geloof. Want daar zitten mooie aspecten aan. ‘Vertrouwen’ is persoonlijker, zegt iets over een relatie. Het onderscheidt je ook van het geloven bij andere religies. De Islam zegt ook dat (hun) God de enige is. En het ontslaat je ook van het altijd aanwezige bijverschijnsel bij het wood ‘geloven’ dat het ook vaak een betekenis heeft in de zin van ‘ ik geloof van wel, ik weet het niet zeker’. Op deze manier je geloof toegelicht, hoef je niet gelijk met dogma’s te komen, terwijl je toch aangeeft, waar het om draait. Je kan dan spreken vanuit je eigen beleving. Want laten we eerlijk zijn, Christen zijn is een vast vertrouwen. Zullen we het woord geloven afschaffen?

Piet